Współpraca międzynarodowa — Ośrodki naukowe
1. POLSKA – Szczecin
- Uniwersytet Szczeciński – CASA / Instytut Fizyki
Prof. Ewa Szuszkiewicz kieruje m.in. europejską grupą roboczą „Formation and Evolution of Planetary Systems and Detection of Habitable Worlds” w ramach European Astrobiology Institute – formowanie układów planetarnych,
Centrum odkrycia sekwencji sygnałów od Obcych w Morskim Centrum Nauki w Planetarium w Szczecinie nad Odrą.
2. SZWECJA – „siostrzane węzły” dla Szczecina
a) Lund Observatory + planetarium Vattenhallen (Lund)
- Lund Observatory to sieć astronomów i specjalistów od badań kosmosu w południowej Szwecji, ściśle powiązana z Uniwersytetem w Lund i instytutem IRF. (lundobservatory.lu.se)
- Planetarium w centrum nauki Vattenhallen, wykorzystywane do pokazów, wykładów i zajęć uniwersyteckich. (astro.lu.se)
- Prowadzą badania nad egzoplanetami, ich atmosferami i warunkami potencjalnej zamieszkalności. (astro.lu.se)
- „Szwedzkie lustrzane odbicie” Szczecina: tamtejsze planetarium odpala pokaz na żywo z danych z L2, łącząc się w czasie rzeczywistym ze Szczecinem.
- Specjaliści od egzoplanet i spektroskopii, jako pierwsi wyłapują „podpis technologiczny” w emisji obiektu (nienaturalne linie widmowe).
b) Onsala Space Observatory (koło Göteborga)
- Onsala Space Observatory – narodowa szwedzka infrastruktura radioastronomiczna, prowadzona przez Chalmers University of Technology, z kilkoma dużymi radioteleskopami i stacją LOFAR. (chalmers.se)
- Badają narodziny/ginięcie gwiazd, molekuły w naszej i innych galaktykach, biorą udział w projektach VLBI, SKA, APEX itd.
- Onsala – „Ucho radiowe” Ziemi, jako pierwsze wykrywa nietypowe szumy/techno-sygnatury w tle, gdy obiekt w L2 zaczyna zmieniać topologię przestrzeni.
- Jest blisko Göteborga, gdzie jest „szpilka z kulą Ziemi” – miasto z kosmiczną „szpilką”, kilkadziesiąt km dalej radioobserwatorium, które słyszy Wszechświat.
c) Stockholm University – Stars, Planets and Astrobiology
- Na Uniwersytecie Sztokholmskim działa silna grupa badająca gwiazdy, planety i astrobiologię – formowanie planet, dyski protoplanetarne, atmosfery planet badane spektroskopowo. (su.se)
- Oskar Klein Centre (tamże) jest mocno osadzone w kosmologii, LSST itp. (su.se)
- „Sztokholmski zespół astrobiologiczny”, który z perspektywy teorii formowania planet, komentuje 3I/ATLAS jako coś, co nie pasuje do standardowych scenariuszy – interpretuje techniczny charakteru „łusek” na 3I/ATLAS.
d) Umeå University – Astrobiology Network
- Umeå University ma Astrobiology Network – sieć łącząca kilka wydziałów (ekologia, chemia, fizjologia roślin), z badaniami nad ekstremofilami, geobiologią, astroekologią, astrobiotechnologią. (umu.se)
- Centrum badań nad potencjalnym „zaszczepieniem” życia: analizują, czy materia z 3I/ATLAS lub z obiektu w L2 mogłaby zawierać struktury chemiczne sprzyjające życiu, albo odwrotnie – być dla życia śmiertelnie groźna.
3. FRANCJA – mocne ośrodki kosmologii, egzoplanet i astrobiologii
a) Institut d’Astrophysique de Paris (IAP) + Observatoire de Paris (Paryż)
- IAP: instytut Sorbony i CNRS, specjalizuje się w kosmologii, strukturze Wszechświata, astrofizyce wysokich energii, egzoplanetach. (Wikipedia)
- Observatoire de Paris (wraz z laboratoriami jak GEPI/LESIA) zajmuje się badaniami egzoplanet, instrumentach typu MIRI na JWST itd. (observatoiredeparis.psl.eu)
- Mózg analityczn Europy: to tam powstają pierwsze poważne modele fizyki obiektu w L2 i prognozy, co topologiczna transformacja przestrzeni (✶) może zrobić z orbitami, komunikacją, a nawet czasem lokalnym. Nocne posiedzenie w IAP, ściana z rzutowanymi wzorami tensora metrycznego, z transmisją na żywo z kuli planetarium w Szczecinie.
b) Institut de Planétologie et d’Astrophysique de Grenoble (IPAG)
- IPAG (CNRS + Univ. Grenoble Alpes) skupia prawie całą planetologię i astrofizykę kampusu: egzoplanety, astrochemię, instrumenty wysokiej rozdzielczości, udział w misjach Rosetta, instrument SPHERE, SPIRou itd. (Wikipédia)
- IPAG – „warsztat instrumentów” – dopasowania istniejących koronografów / interferometrów do obserwacji niezwykle dziwnej „powierzchni” L2 po aktywacji ✶.
- Pierwsza sugestia: „To nie jest tylko antena. To urządzenie do kształtowania przestrzeni.”
c) IRAP – Institut de Recherche en Astrophysique et Planétologie (Tuluza)
- Grupa PS2E w IRAP bada Słońce, gwiazdy i układy egzoplanetarne, ich strukturę i dynamikę. (irap.omp.eu)
- IRAP analiza, jak wejście w „nową geometrię” przestrzeni (działanie operatora ✶) może zmienić stabilność orbit planetarnych – i możliwe scenariusze, jeśli coś pójdzie nie tak.
d) CNES + francuskie środowisko exobiologii
- CNES (francuska agencja kosmiczna) i program „Universe Sciences” obejmujący m.in. exobiologię, planety i małe ciała, próbki z Marsa. (cnes.fr)
- Co roku organizuje warsztaty z exobiologii (np. 2025 w CNRS-Michel-Ange w Paryżu). (ateliercnes2025.sciencesconf.org)
- Istnieje też French Astrobiology Society, która scala francuskie badania astrobiologiczne. (AbGradE)
- CNES ogłasza „światowy stan naukowego alarmu” na zamkniętych warsztatach exobiologiczny po tym, jak pojawia się podejrzenie, że brama ✶ może umożliwiać wymianę materii, nie tylko informacji.
- Francuska Astrobiologia pełni rolę „cywilnego sumienia” – apeluje, by nie traktować wszystkiego jak militarnego zagrożenia, tylko jako wyzwanie naukowe i etyczne.
e) Instytut Origines (Marsylia) i Europejski Instytut Astrobiologii (Strasburg)
- Institut Origines (Aix-Marseille) skupia się na pytaniach: powstawanie planet, pochodzenie życia, astrobiologia, materia pierwotna. (institut-origines.univ-amu.fr)
- European Astrobiology Institute (EAI) jest formalnie hostowany przez European Science Foundation w Strasburgu – to europejskie „centrum koordynacji astrobiologii”. (ESF)
To niektóre z licznych światowych ośrodków naukowych uczestniczących w projekcie kontaktu z Obcymi.
